No Wonder, No Hope, No Cash

Uzun zamandır bir post yazamadığımı fark ettim, ee malum finaller, mezuniyet derken “kafa kaşıyacak zaman” dilimi pek yaratılamıyor. Haber Eylül’ le işimiz bittiğine göre ellerim kaşınmaya başlayınca dayanamadım başladım yazmaya. Bundan sonra da sık sık vakit bulacağımı düşünüyorum, ne de olsa işsizler kervanına ben de katıldım L

Evet, ben de artık diplomalı işsiz bir şahsım. Çok güzel bir duyguymuş, aidatlık duygunuz yok oluyor, peki şimdi ne olacak? sorusu yeni gündem maddeniz haline geliyor, böyle bir bunalım eşiği ile amaaaan gez toz eğlen başka yapabileceğin bir şey yok hali arasında gelip gidiyorsun, hayır atlı da kovalamıyordu ki neydi okulu bitirmek için acelem diyip kendine saatlerce kızıyorsun. Belki de en kötüsü yeni bir dönem kapısında paspasın önünde dikilmek zorunda olman. Ne geri gidebilirsin ne de ileri, öylece duruyorsun. İş yok, güç yok…yok oğlu yok yani.

Kısaca yeni sloganım; No wonder,

No hope,

No cash…